Bu süreçte velinin rolü gerçektir ama sanılan yerde değildir. En çok katkı yapılan yerlerle en çok zarar verilen yerler ayrı ayrı bellidir.
En çok işe yarayan: takvim
Sınav tarihleri, kayıt son tarihleri, merkez araması, başvuru takvimi. Bunlar on altı yaşındaki bir öğrencinin tek başına yönetmesi zor olan ve kaçırıldığında bir yılı götüren şeylerdir.
Velinin bu tarafı üstlenmesi, öğrencinin çalışmaya odaklanmasını sağlar ve gerçek bir katkıdır.
İkinci: lojistik ve ortam
Sessiz bir çalışma alanı, düzenli uyku, sınav sabahı ulaşım. Sıradan görünen bu şeyler sonucu doğrudan etkiler.
En çok zarar veren: günlük denetim
Bugün kaç saat çalıştın sorusu, çalışmayı bir ölçüme çevirir ve öğrenciyi saat doldurmaya iter. Saat doldurmak öğrenmek değildir.
Daha iyi soru şudur: bu hafta hangi konuda ilerledin. Bu, süreye değil çıktıya bakar.
İkinci zarar: karşılaştırma
Başka bir öğrencinin puanı, başka bir ailenin çocuğunun aldığı ders sayısı. Karşılaştırma kaygıyı doğrudan yükseltir ve hiçbir bilgi taşımaz, çünkü iki öğrencinin başlangıç noktası aynı değildir.
Kararların yeri
Sistem seçimi, ders seçimi ve hedef ülke kararları öğrenciye ve aileye birlikte aittir. Sınavı veren, dersi taşıyan ve sonucuyla yaşayan öğrencidir; kararın öznesi önce odur.
Velinin katkısı bilgi ve çerçeve sağlamaktır, seçimi yapmak değil.
Sınır
Kaygı yalnız sınav gününde değil günlük yaşamda da sürüyorsa, uykuyu ve iştahı bozuyorsa, bu bir çalışma programı meselesi olmaktan çıkar.
O noktada yapılacak şey daha çok takip değil, bir uzmana danışmaktır.